به گزارش میراث‌آریا، کارگاه تخصصی یک‌روزه «آشنایی با مدیریت و بهره‌برداری اقامتگاه‌های بوم‌گردی» با همکاری جامعه انجمن‌های حرفه‌ای اقامتگاه‌های بوم‌گردی ایران و اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان کرمانشاه، با حضور بهره‌برداران اقامتگاه‌های بوم‌گردی، کارشناسان ارزیاب، شرکت‌های عامل تطبیق و فعالان حوزه گردشگری در اقامتگاه بوم‌گردی «نیشتمان» روانسر برگزار شد.

این کارگاه در دو بخش تخصصی به بررسی ضوابط جدید ارزیابی و درجه‌بندی اقامتگاه‌های بوم‌گردی و همچنین الزامات توسعه گردشگری روستایی با محوریت اقامتگاه‌های بوم‌گردی پرداخت.

در بخش نخست، آزاده عابدین‌زاده، مدرس دانشگاه، با تأکید بر نقش اقامتگاه‌های بوم‌گردی در اقتصاد فرهنگ، اظهار کرد: توسعه بوم‌گردی تنها با ارتقای کیفیت خدمات، آموزش نیروی انسانی و اجرای دقیق نظام ارزیابی و درجه‌بندی امکان‌پذیر است و این فرایند می‌تواند زمینه‌ساز افزایش اعتماد گردشگران و رقابت‌پذیری سالم در این حوزه باشد.

وی با اشاره به ظرفیت‌های کم‌نظیر استان کرمانشاه، از ثبت جهانی منظر فرهنگی اورامانات، میراث ناملموس، آیین‌ها، موسیقی و جایگاه کرمانشاه به‌عنوان شهر خلاق خوراک یاد کرد و افزود: اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌توانند این ظرفیت‌ها را به تجربه‌های فرهنگی ارزشمند تبدیل کنند تا گردشگران علاوه بر اقامت، با تاریخ، فرهنگ و هویت منطقه نیز آشنا شوند.

عابدین‌زاده همچنین ضابطه جدید ارزیابی و درجه‌بندی اقامتگاه‌های بوم‌گردی را گامی مؤثر در ارتقای کیفیت خدمات دانست و تصریح کرد: شفافیت در ارائه خدمات، ایجاد اعتماد در میان گردشگران و رونق اقتصاد محلی از مهم‌ترین دستاوردهای اجرای این نظام خواهد بود.

در بخش دوم این برنامه، کارگاه «الزامات توسعه گردشگری روستایی؛ از شکل‌گیری مقصد تا خلق تجربه با محوریت اقامتگاه بوم‌گردی» با تدریس فرزاد رشیدی، مشاور جامعه حرفه‌ای اقامتگاه‌های بوم‌گردی کشور و مشاور پروژه‌های توسعه و مدیریت مقصد گردشگری روستایی برگزار شد.

رشیدی با تکیه بر تجربیات ملی و بین‌المللی خود، بر ضرورت تغییر نگاه مدیران اقامتگاه‌های بوم‌گردی از مدیریت یک واحد اقامتی به مشارکت فعال در توسعه مقصد گردشگری تأکید کرد و گفت: توسعه پایدار اقامتگاه‌های بوم‌گردی بدون توسعه پایدار روستا امکان‌پذیر نیست و هرچه یک روستا در مسیر تبدیل شدن به مقصد گردشگری موفق حرکت کند، فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی بیشتری برای جامعه محلی و فعالان گردشگری فراهم خواهد شد.

وی با طرح سه پرسش درباره ویژگی‌های یک مقصد گردشگری موفق، زمینه گفت‌وگوی تعاملی میان شرکت‌کنندگان را فراهم کرد و سپس به تشریح اصول مدیریت مقصد، توسعه زیرساخت‌ها بر پایه هویت بومی، نقش جامعه محلی و اهمیت حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی پرداخت.

در این کارگاه همچنین بر ضرورت طراحی تجربه‌های اصیل گردشگری متناسب با ظرفیت‌های هر روستا تأکید شد و نمونه‌هایی از تجربه‌های موفق کشورهای مختلف در زمینه گردشگری روستایی، از جمله ژاپن و هند، همراه با نمونه‌های داخلی ارائه شد.

طراحی تورهای خلاق بر پایه ظرفیت‌های طبیعی، تاریخی، فرهنگی، کشاورزی، صنایع‌دستی، خوراک محلی و آیین‌های بومی، از دیگر محورهای این نشست بود. مدرس کارگاه تأکید کرد که گردشگری روستایی زمانی به توسعه پایدار منجر می‌شود که ضمن پاسخگویی به نیاز گردشگران، به حفظ هویت، فرهنگ و محیط‌زیست جامعه میزبان نیز کمک کند.

در ادامه، نقش اقامتگاه‌های بوم‌گردی در احیای صنایع‌دستی، ایجاد بازار برای تولیدات محلی، افزایش مشارکت جامعه محلی و توزیع عادلانه منافع اقتصادی مورد بررسی قرار گرفت و نمونه‌هایی از اقامتگاه‌های موفق کشور که با خلق تجربه‌های فرهنگی به توسعه پایدار روستا کمک کرده‌اند، معرفی شد.

در بخش پایانی نیز هشت رکن اساسی یک مقصد گردشگری روستایی موفق شامل هویت و اصالت مقصد، میراث فرهنگی و طبیعی، مشارکت جامعه محلی، اقتصاد محلی، زیرساخت‌ها، مدیریت مقصد، برندسازی و بازاریابی و همچنین پایداری و آینده‌نگری تشریح شد.

شرکت‌کنندگان در پایان این کارگاه بر این نکته تأکید کردند که آینده گردشگری روستایی در افزایش تعداد اقامتگاه‌ها خلاصه نمی‌شود، بلکه در خلق تجربه‌های منحصربه‌فرد، حفاظت از هویت بومی، مشارکت جامعه محلی و ارائه خدمات باکیفیت برای گردشگران شکل خواهد گرفت.

انتهای پیام/